Relacja wiele-do-wielu (oznaczana jako n..m lub m..n) zachodzi wtedy, gdy wiele obiektów jednego typu przypisanych jest do wielu obiektów drugiego typu. Na przykład jeden autor może napisać wiele książek, a jedna książka może mieć wielu autorów.

Model relacyjny nie pozwala na bezpośrednie spięcie takich dwóch tabel kluczami obcymi. Próba zrobienia tego bezpośrednio doprowadziłaby do ogromnej redundancji i błędów w strukturze.

Jedynym prawidłowym architektonicznie rozwiązaniem jest stworzenie trzeciej tabeli, nazywanej tabelą pośrednią lub asocjacyjną. Przechowuje ona pary kluczy głównych z obu tabel, przekształcając relację n..m w dwie relacje jeden-do-wielu.