W architekturze aplikacji internetowych mamy jasny podział na to, co dzieje się na serwerze, oraz na to, co wykonuje się w przeglądarce użytkownika, czyli po stronie klienta.

Jedynym natywnym językiem skryptowym, który każda współczesna przeglądarka potrafi bezpośrednio zinterpretować i uruchomić, jest JavaScript. To on odpowiada za interaktywność, animacje czy obsługę zdarzeń bez przeładowywania strony.

Pozostałe języki wymienione w opcjach, czyli PHP, Python czy Perl, to technologie backendowe. Ich kod wykonuje się wyłącznie na serwerze, a do przeglądarki trafia już tylko gotowy wynik w postaci tekstu HTML, CSS lub danych JSON.