Źródło: Arkusze CKE
Aby utworzyć relację jeden do wielu, w tabeli po stroniewiele, należy zdefiniować
Warianty odpowiedzi
-
A
klucz obcy wskazujący na klucz podstawowy tabeli po stroniejeden
-
B
klucz obcy wskazujący na klucz obcy tabeli po stroniejeden
-
C
klucz podstawowy wskazujący na klucz podstawowy tabeli po stroniejeden
-
D
klucz sztuczny odnoszący się do kluczy podstawowych obu tabel
Wyjaśnienie
Relacja jeden do wielu (1:N) to najczęstszy typ powiązania w bazach danych. Przykładem może być klasa i uczniowie: jedna klasa ma wielu uczniów, ale uczeń należy do jednej klasy.
Zasada projektowa jest prosta: identyfikator wskazuje na właściciela. Dlatego w tabeli po stronie 'wiele' (np. Uczniowie) tworzymy kolumnę z kluczem obcym (Foreign Key).
Ten klucz obcy przechowuje wartości, które odpowiadają kluczowi podstawowemu (Primary Key) z tabeli po stronie 'jeden' (np. Klasy). W ten sposób każdy rekord w tabeli 'wiele' dokładnie wie, do którego rekordu z tabeli 'jeden' jest przypisany.