Podejdźmy do tego zadania od strony praktycznej, tak jak robi się to przy projektowaniu sieci.

Skoro każda podsieć ma pomieścić maksymalnie 510 użytecznych adresów dla komputerów, musisz sprawdzić, ile bitów potrzeba na część hosta. Wzór to 2 do potęgi n minus 2. Potęga 9 daje nam 512 wszystkich adresów, z czego po odjęciu adresu sieci i rozgłoszeniowego zostaje idealnie 510 adresów użytkowych. Wystarczy więc 9 bitów na hosty.

Cały adres IPv4 ma 32 bity. Odcinając 9 bitów na hosty, na część sieciową zostaje nam dokładnie 23 bity (32 - 9 = 23), czyli maska w notacji CIDR to /23.

Maska 23-bitowa zapisana w postaci dziesiętnej to 255.255.254.0, ponieważ w trzecim oktecie masz ułożone siedem jedynek (128 + 64 + 32 + 16 + 8 + 4 + 2 = 254). Ta maska pozwala też z zapasem wyciąć wymagane 100 podsieci z oryginalnej klasy B.