BGP, czyli Border Gateway Protocol, to bez wątpienia król routingu w skali całego świata.

Jeśli wyobrazisz sobie Internet jako ogromną sieć połączonych ze sobą miast, to poszczególni dostawcy usług internetowych (ISP) są jak całe państwa. Każdy taki dostawca posiada własną autonomiczną sieć (tzw. Autonomous System).

Zwykłe protokoły routingu, jak OSPF, świetnie sprawdzają się wewnątrz jednej firmy lub sieci lokalnej. BGP powstał po to, aby łączyć ze sobą te wielkie, niezależne od siebie organizacje i decydować, jaką trasą dane mają podróżować między różnymi operatorami na całym świecie.

Dlatego właśnie nazywamy go protokołem bramy zewnętrznej (EGP).