Wśród wymienionych środowisk graficznych dla Linuksa to właśnie XFCE jest znane ze swojej wyjątkowej lekkości. Projektanci od samego początku stawiali na minimalne zużycie zasobów, dlatego działa ono płynnie nawet na starszym sprzęcie z małą ilością pamięci RAM.

Dla porównania, kombajny takie jak GNOME czy wycofane już Unity potrzebują znacznie więcej pamięci operacyjnej do komfortowej pracy, ponieważ oferują sporo zaawansowanych efektów wizualnych i dodatkowych usług w tle.

Z kolei opcja Aero w ogóle odpada na starcie, bo to klasyczny interfejs graficzny znany z systemów Windows, na przykład Windows 7, a nie środowisko linuksowe.